Download monoloog

Gelijke kansen en opleidingen – Dries Vanhegen

We leven in een democratie. Dus heeft iedereen recht op een opleiding. Mannen én vrouwen. Toch? Daar gaan we in ieder geval allemaal van uit. Want discriminatie keuren we af. We vertrekken van het standpunt: als we mannen en vrouwen gelijk behandelen, kan er geen sprake zijn van discriminatie.
 
Hoe komt het dan dat heel wat mensen, vooral vrouwen, geen toegang hebben tot bepaalde opleidingen, of afhaken als ze eenmaal aan een opleiding begonnen zijn? Daar zit iets fout. Want als je al niet kan deelnemen aan het aan een opleiding, welke garanties heb je dan dat je later op de arbeidsmarkt wel zal kunnen functioneren? Dat je er toegang toe zal vinden?

Wel, misschien zijn we nog te gericht op een ‘mannelijke’ arbeidsmarkt. Waarbij we verwachten dat iemand begint te werken en dat dertig, veertig jaar lang volhoudt. Met elk jaar een maand vakantie. En een sporadische feestdag.  

Nu, zwangerschapsverlof en ouderschapsverlof voor vrouwen bestaan, natuurlijk. Dat zijn verworven rechten. Maar soms is het helemaal niet eenvoudig de draad na een jaar weer op te pikken. En dat jaar “verlof” beïnvloedt ook je pensioen. Misschien is ons uitgangspunt gewoon verkeerd. Misschien moeten we niet iedereen precies dezelfde kansen geven. Misschien  hebben bijvoorbeeld vrouwen àndere kansen nodig.

Vele vrouwen kunnen onmogelijk op dezelfde manier als mannen functioneren in het arbeidscircuit. Dat is gewoon zo. We mogen ze niet ‘straffen’ omdat ze zich niet kunnen ‘schikken’ naar de regels van een arbeidsmarkt die op mannelijke leest geschoeid is. Net zoals we mannen niet mogen straffen omdat ze, pakweg, niet zwanger thuis kunnen zitten. De overheid moet de realiteit aanvaarden. Mannen en vrouwen hebben soms andere noden. En op die realiteit moet ze haar beleid afstemmen, zodat niemand nog uit de boot valt.

Onder dit hoofdstuk vind je, als je verder klikt, meer informatie over allerlei projecten. Projecten rond de problematiek van gender in opleidingen. Wat zagen de onderzoekers?

Dat opleidingen niet altijd aangepast zijn aan vrouwen of mannen. Een extra probleem is dat opleidingen soms lang duren, zonder dat er snel een financiële return bij hoort. Ga dat thuis maar uitleggen. En dan heb je niet eens altijd de garantie dat je op het einde van de opleiding een bruikbaar diploma of getuigschrift krijgt.
Mensen wéten soms ook niet zo goed wat een opleiding inhoudt.

Maar er ZIJN oplossingen.

We kunnen ervoor zorgen dat vrouwen en mannen toegang krijgen tot alle mogelijke opleidingen. Bijvoorbeeld door opleidingen efficiënter te organiseren en over korte periodes te spreiden. En als opleidingsinstanties en bedrijven gaan samenwerken, zullen ze elkaar beter begrijpen. Misschien kunnen we dan ruimte creëren voor individuele begeleiding. Of nadenken over andere vormen van werken, zoals zelfstandig werk, of thuiswerken ...

Zo houden we rekening met het échte leven.